Pomóżmy jej spełnić marzenia - AKTUALIZACJA

Paulina wygląda jak jej rówieśniczki. Blond włosy, szczupłe ciało i uśmiech na twarzy. Stara się z życia korzystać na tyle, ile może, a ograniczeń jest sporo. Choruje na mukowiscydozę, genetyczną chorobę wciąż nieuleczalną i śmiertelną.

Jej organizm produkuje nadmiernie lepki śluz, który powoduje zaburzenia we wszystkich narządach posiadających gruczoły śluzowe (m.in. płucach, układzie pokarmowym). Mimo tego 22-letnia Paulina walczy z chorobą i robi wszystko, aby się jej nie poddać.

-Wszystko zaczęło się po moim urodzeniu. Zamiast przybierać na wadze, chudłam. Moja siostra zmarła na mukowiscydozę, a rodzice rozpoznali u mnie takie same objawy... Zaczęli walczyć o zrobienie mi badań. Wcześniejsze rozpoznanie choroby dawało szansę na dłuższe życie. Niestety, potwierdziły się ich przypuszczenia - opowiada Paulina Caboń. - Byłam chora.

Od najmłodszych lat miała oczyszczane płuca, drenaże oraz inhalacje. Dzięki temu stan zdrowia był lepszy. - Często się buntowałam, ale teraz jestem wdzięczna rodzicom za ich upór w przymuszaniu mnie do zabiegów.

Paulina lata młodości przeżyła jak inne dzieci - były gry, zabawy, później szkoła i pierwsze miłości. W każdej chwili należało jednak pamiętać o garści tabletek po każdym posiłku i codziennych zabiegach.

Czas swoistego kryzysu przyszedł przed maturą. Już wcześniej stan zdrowia dziewczyny pozwalał jedynie na nauczanie indywidualne. - Nauczyciele przyjeżdżali do mnie do domu, starałam się chłonąć wiedzę. Chciałam iść na studia, jednak choroba pokrzyżowała mi plany.

Paulina trafiła do szpitala. Wydolność płuc znacznie spadła i brakowało jej chęci do czegokolwiek. Nauczyciele jednak nie dawali za wygraną. Przyjeżdżali do szpitala w Lublinie i dzięki temu maturę, pomimo gorączki 39,5 stopnia, udało się zaliczyć.

Teraz dziewczyna studiuje dietetykę i planowanie żywienia. Studia sprawiają jej ogromną frajdę i radość.- Zawsze ciągnęło mnie do białych fartuchów. Siłą rzeczy lekarzem nie mogę zostać, ale dietetyk też nosi kitel - śmieje się Paulina.

Studia okazały się jednak za dużym wysiłkiem. Dojazdy, przemieszczanie się, godziny poza domem to dla osoby, której ciężko jest zejść po schodach, było problemem. Jednak i to udało się pokonać. Indywidualny tok studiów pozwolił na kontynuację nauki.

Codzienność

Każdy dzień Pauliny rozpoczyna się od drenaży, inhalacji z antybiotyków i garści innych leków jeszcze przed śniadaniem. Wśród nich są enzymy trawienne, ponieważ trzustka dziewczyny nie pracuje. Później różne inne zajęcia i popołudniowy sen, który pozwala organizmowi wypocząć. W przeciągu reszty dnia jeszcze kilka razy wykonywana jest inhalacja i drenaże. Pomimo przeciwności losu Paulina nie siedzi bezczynnie w domu. Już od dłuższego czasu hobbystycznie zajmuje się stylizacją paznokci i tworzeniem kolczyków, naszyjników i innej biżuterii. Dużo czyta, uczy się i udziela na forach internetowych.

Marzenia

- Chciałabym być zdrowa, ale wiem, że moja choroba jest nieuleczalna... Chciałabym poczuć, że żyję. Przeżyć dzień jak zdrowa osoba. Chodzić normalnie na zajęcia, na spacery, zabawę. Marzę o wyjeździe w góry i jeździe na nartach. Jednak to byłoby realne dopiero po przeszczepie płuc - po tych słowach niesamowity smutek ogarnia i Paulinę, i mnie...

Leczenie

Obecnie, pomimo stabilnych wyników, wydolność płuc młodej kobiety spada. Trudność sprawia wyjście na podwórko. Tymczasem leczenie mukowiscydozy jest bardzo kosztowne, choć większość leków jest refundowana.

Paulina wraca do rozmowy o nartach. - Przeszczep płuc to nieuchronna rzecz w przypadku mojej choroby. Jednak szansa na zabieg jest niewielka. Operowane są tylko osoby w bardzo ciężkim stanie, gdy samodzielne oddychanie jest właściwie już niemożliwe. Kolejną przeszkodą jest koszt -100 tysięcy euro. Zabiegi wykonywane są w Wiedniu. Do tej pory nie chciałam o tym myśleć. Nie zwracałam się więc do nikogo o pomoc. Jednak tego tematu nie da się uniknąć - tłumaczy. - Zaczęłam zbierać pieniądze na operację...

Paulina na początku lutego br. wróciła ze swojej 40 wizyty w szpitalu. Co gorsza od lekarza prowadzącego usłyszała, że będzie musiała teraz co miesiąc zamieniać dom na szpitalne łóżko w Warszawie, a każda wizyta potrwa dwa tygodnie.

Pomoc

Dziewczynie pomaga Polskie Towarzystwo Walki z Mukowiscydozą, które wypożyczyło jej koncentrator tlenu i butle tlenowe. Pełne wsparcie ma też ze strony rodziców. - Jak mieszkaliśmy w bloku, tato przez pół roku znosił mnie na barana z czwartego piętra. Rodzice są dla mnie wszystkim, kocham ich.

Pomagali też znajomi ze szkoły średniej, którzy od czasu do czasu organizowali zbiórki, a pewnego razu kupili Paulinie psa yorka, o którym marzyła i który jest jej przyjacielem. Za naszym pośrednictwem dziękuje także innym ludziom, załodze kopalni i nauczycielom za wsparcie.

Paulina Caboń

Jeżeli nie jest Wam obojętny mój los, jeżeli chcecie przyczynić się do łatwiejszego i szczęśliwszego, a także dłuższego mojego życia – zapraszam do wpłacania 1% podatku dochodowego na moje subkonto w Polskim Towarzystwie Walki z Mukowiscydozą. Środki z tego konta mogą być wykorzystywane tylko na leki, sprzęt rehabilitacyjny, a w przyszłości na przeszczep płuc… - kończy Paulina.

Dowolną darowiznę można również wpłacać na subkonto: Polskiego Towarzystwa Walki z Mukowiscydozą. PKO BP numer konta: 49 1020 3466 0000 9302 0002 3473 w tytule wpisując koniecznie "Paulina Caboń" WTEDY PIENIĄŻKI RÓWNIEŻ TRAFIĄ DO PAULINKI!

Jeśli nasi czytelnicy chcą pomóc w inny sposób, prosimy o kontakt na redakcyjny numer 505 123 069

Podajemy również adres internetowy bloga Paulinki gdzie można zapoznać się z historią choroby oraz innymi ważnymi informacjami. http://pomocpaulinie.blog.onet.pl/

Źródło: Łęczyński Tygodnik Powiatowy, Leczna24.pl

Aktualizacja - dodano adres bloga, oraz informacje o wpłacie na subkonto z którego pieniążki trafiają do Paulinki.